Sünneti terk etmenin akıbeti

  • 08 Ağustos 2018
  • 1.236 kez görüntülendi.
Sünneti terk etmenin akıbeti
REKLAM ALANI

Sünnet-i Hüda ve
Sünnet-i Zevaid
Peygamber Aleyhissalatü vesselam’a mahsus olan ve kendisini usul ilminde “El-Hasaisu’n-Nebeviyye” şeklinde kategorize ettiğimiz kısım hariç, Peygamberin yapmış olduğu fiilleri terk etmekte sakınca olduğu açık bir husustur. Zira Cumhur Ulema, “ And olsun Allah Mü’minlere kendi içlerinden onlara ayetlerini okuyan, onları arıtıp tertemiz yapan ve onlara kitap ve hikmeti öğreten bir peygamber göndermekle büyük bir lütufta bulunmuştur.(1) şeklindeki ayet-i kerimede geçen hikmetin, “Sünnet” olduğu hususunda görüş belirtmişlerdir.(2)

Diyeceğimiz o ki; bize iyilik kabilinden ihsan edilen bir sünnetin terk olunması tabi ki sakınca arz eder.

Sünneti terk etmenin hükmüne gelince; Usul ilminde sünnet iki kısımda incelenir. Birincisi; “Sünnet-i Hüda”, ikincisi; “Sünnet-i Zevaid” dir. Sünnet-i Hüda dediğimiz sünnet, “Peygamberin dini tekmil etmek/tamamlamak adına yapmış olduğu sünnettir(3) ki; terk eden kimse her hangi bir cezaya müstehak olmayıp, kınanmayı hak eder.(4)

REKLAM ALANI

Bu kısma misal olarak cemaat, ezan ve ikamet zikredilmektedir.(5)

Sünnet-i Zevaid ise; peygamber aleyhisselamın yemesi içmesi ve giyinmesi gibi teşri’ maksadıyla işlemediği sünnetlerdir. Bunların terk edilmesinde kınanmaya dahi müstahak olmazlar.(6)

Müekked (terkedilmeyen)
kuvvetli sünnetler

Bunlara ziyade olarak zikredebileceğimiz bir sünnet de “Müekked sünnetler”dir. Bunlar Peygamber aleyhissalatu vesselam’ın daimi bir surette işlemiş olduğu sünnetlerdir. Hatta bunlar o denli kuvvetli sünnetlerdir ki bazı Şafii, Hanbeli ve Maliki âlimler, bu sünnet için vacip tabirini kullanmayı adet edinmişlerdir.(7]

Abdülhayy el-Leknevi, “et-Ta’liku’l-Mümecced”inde kendi zamanında bulunan bazı insanların, “Müekked Sünnetlerin terk edilmesinde her hangi bir beisin olmadığı şeklinde düşündüklerini ve bu düşüncelerinin hatalı olduğunu” belirtir. Ona göre doğru olan Müekked Sünnetin terk edilmesi durumunda terk ediciye, vacibi terk eden kimsenin daha aşağısında bir vebal yükleneceğidir. Bu görüşünü de Usulcülere isnat eden el-Leknevi(8) bu konuda ispat sadedinde et-Taberani’nin(9) rivayet ettiği “Altı kişiye lanet ettim” şeklindeki hadiste Efendimizin lanetli altı kişinin altıncısı olarak “Sünneti terkeden” kişiyi saymasını zikreder.

Bu zikrettiklerimize bir de Sünnetlerin terk edilmesi durumunda insanların dinin hükümlerini terk etme hususunda cüretkar davranacakları şeklindeki acı bir gerçeği katacak olursak bunun hikmeti daha güzel anlaşılacaktır. Zira İmam Muhammed’de bir sünnet olarak zikrettiğimiz Ezan ve İkameti bir şehir halkının terk etmesi durumunda bunları yapmaları yönünde kendilerine emrolunması ve yapmazlarsa silahla öldürülmeleri şeklinde fetva vermiştir.(10)

Hülasa
Özetleyecek olursak “Sünnet-i Hüda” diye isimlendirdiğimiz sünnetleri terk eden kişi kınanmaya müstehak olup, Sünnet-i Zevaid’i terkeden böyle değildir. Müekked sünnetlerin terk edilmesi ise vacibin terk edilmesinin daha aşağısında bir günahı gerektirir.(11) Bunların hepsinden öte İslam’ın hangi hükmü olursa olsun icmaen/fikir birliği ile terk edilmesi durumunda işin sonucu savaşa, öldürülmeye dahi gidecektir. Zira bunların terk edilmesinde ısrar etmek dini hafife alma anlamını taşımaktadır ki bu da kişiyi “Neuzü billah” dinsiz edeceğinden kanı helal olmaktadır. Bu meseleyi İmam Ebu Hanife’nin talebelerinden olan Abdullah İbn Mübarek’in şu enfes sözüyle tamamlayalım:

لو ان اهل قرية اجتمعوا على ترك سنة السواك نقاتلهم كما نقاتل المرتدين كي لا يجترئ الناس على ترك احكام الإسلام

“Şayet bir karye ehli misvak sünnetini terk etmek üzere karar alsalar, insanların dinin hükümlerini terketmeye cüret bulamaması için onlarla mürted olan/dinden dönen kimselerle savaştığımız gibi savaşırız”.(12)

REKLAM ALANI
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ